Życzenia Sylwestrowe

Smacznego karpia, mnóstwo prezentów, wesołej roztańczonej i rozświetlonej choinki. A także przy okazji Szczęśliwego Nowego Roku I niesamowicie szampańskiego Sylwestra!
Fajne | nie fajne

Sa dni, ktore pamietac nalezy, te, ktore w sercu beda zapisane. Wraz z nimi slowa - zyczenia, cieple, piekne, kochane... Po prostu zyczenia szczescia w kazdej zycia dziedzinie, niech bedzie jak kwiat wiecznie kwitnacy, niech nigdy przenigdy nie mini

Agnieszka - Osoba o tym imieniu jest wrażliwa, spokojna, z dużym poczuciem obowiązku. Obdarzona jest wielkimi ideałami. Charakter stały, nieumiejący narzucić drugim swej woli. Cechuje ja odwaga, niezależność myślowa i w działaniu. Jest zawsze dobra nauczycielka i wzorowa matka.

Śródziemnego Morza brzegiem, Nad błękitnych wód przestrzenią, Osypane kwiatów śniegiem Mirty wiecznie się zielenią. Niebo błyszczy tak ogniście Zrumienione dołem z łekka - Przez zielone gaju liście Roztopione złoto ścieka. Melodyjnie pluszcze fala, Wietrzyk w listkach szemrze słodko, Canzonettę słychać z dala, Co wciąż nową dźwięczy zwrotką. Pośród mirtów zwolna kroczy Syn chmurniejszej, innej ziemi I olśnione spuścił oczy Przed blaskami, przed złotemi. Prószy z krzewów białe kwiecie, A on marzy: jak tam w dali Wicher śnieżne zaspy miecie, Jak tam jęczy, jak się żali, Jak tam ciężko jest podróżnym Po pustkowiach błądzić nocą... I o domu marzy próżnym, Gdzie powracać nie ma po co. Wtem pieśń zabrzmi: „Mirty płoną, \"Drżą listkami nieprzytomnie, Ale silniej drży me łono. Luby, luby, śpiesz się do mnie!\" A wędrowiec, idąc, wzdycha: \"Ach, nie dla mnie płoną kwiaty, Tam mogiła stoi cicha, Gdzie mi zakwitł mirt przed laty.\" \"Tak, pamiętam! rósł w ogródku, Zasadzony matki dłonią, Ale biedny usechł z smutku: Łzy go moje nie dogonią.\" Smutny uśmiech znikł mu z twarzy, Czoło chmurzy się boleśniej, O mogile drogiej marzy, Wtem znów słychać zwrotkę pieśni: \"Śpiesz o luby! przybądź przecie, Mam dla ciebie dary nowe, Świeży uśmiech, świeże kwiecie, Świeże usta purpurowe\". Dziwnie mu na duszę pada Ten ton pieśni rozkochanej, Ta rozkosznych słów kaskada Na otwarte serca rany. Więc ucieka przed tym echem Na nadbrzeżnych skał krawędzie, Morze wita go uśmiechem, A piosenka ściga wszędzie. Piosnka kończy: \"W mirtów cieniu Rączką cię nakryje białą, Przy canzonet słodkim brzmieniu Dobrze ci się będzie spało!\" A wędrowiec dalej kroczy, Rozważając piosnki słowa: Ach! nie luba zamknie oczy, Obca ziemia go pochowa! I powtarza w zamyśleniu, Przyciskając pierś zbolałą: \"Przy canzonet słodkim brzmieniu Dobrze ci się będzie spało!\" Adam Asnyk 1872 --