Życzenia Sylwestrowe

Upojnego Sylwestra oraz samej pomyślności i szczęścia w Nowym Roku życzy...
Fajne | nie fajne

Naprawdę dobrego partnera do rozmowy. Niech będzie to człowiek, który wyczuwa intuicyjnie, jakich pytań oczekujesz i który naprawdę potrafi słuchać. Niech rozmowa z nim pomoże CI uporządkować to, co wymaga uporządkowania. I TY bądź dobrym słuchaczem dla k

Tadeusz - Człowiek dobry, szlachetny, inteligenty i kulturalny. Zdobwa dużo wiedzy humanistycznej, z której wiele korzysta w życiu. Jest dobrym popularyzatorem nauki. Posiada zmysł organizacyjny, dlatego urządza znaczące akcje społeczne. Wszystkich ludzi sobie jedna i nie umie ich zrażać. Ta jego dobroć często wykorzystywana jest przez rozmaitych cwaniaków. Osoby te posiadają naturę skromną, która jednak z jednej strony może czynić dobro, a z drugiej doprowadzić do zła. Z tego powodu mają oni skłonności do nadużywania alkoholu i oddawania się grom hazardowym. Nie powinni być przywódcami ani też kierować zespołem ludzi. Są jednak przy tym obdarzeni szczeólnymi predyspozycjami i wieloma darami boskimi. W swych przekonaniach nie są ani konserwatystami ani postępowymi osobami.

Zakwita w puszczach dziwny kwiat paproci, Na jedna chwile w tajemniczym cieniu Caly świat blaskiem czarodziejskim złoci, Lecz można tylo dotknąć go w marzeniu. Młodość, co wierzą sama cuda tworzy, Umie go dojrzeć w cudowności lesie, Żadne widziadło w biegu jej nie strwoży Pewnej, że skarb ten na sercu uniesie. A choć nie uszczknie kwiecia ideału, Co pod jej ręką jako sen przepada, Jednak ma chwilę ekstazy i szału, W której jest pewną, że niebo posiada, Gdy się dwa serca spotkają tęskniące, Pełne nadziemskiej piękności i żalu, Gdy objawienie miłości jak słońce Na ust spłonionych zabłyśnie koralu; Gdy po raz pierwszy drżące a wstydliwe Te usta w jeden pocałunek spłyną, Gdy przez nie dusze połączyć się chciwe Jako dwie fale w oceanie giną - Natenczas w uczuć wezbranych powodzi, W tej błyskawicy duchów idealnej, Kwiat ów cudowny tajemniczo wschodzi I w pocałunku kwitnie niewidzialny! Tyle też jego trwania. Gdy z zachwytu Zbudzina dusza chce go ująć w dłonie - Zniknął bez śladu... Tylko wśród błękitu Zostały po im jakieś dziwne wonie. Adam Asnyk --