Życzenia Sylwestrowe

Z ostatnią kartką kalendarza zerwij wszystkie złe nastroje, zapomnij o wszystkich nieudanych dniach, przekreśl niewarte w pamięci chwile i wejdź w Nowy Rok jak w nowej sukni wchodzi się na najwspanialszy bal świata.
Fajne | nie fajne

Jest w roku taki dzień, W którym smutki idą w cień, Więc z okazji tego dnia Posłuchaj co Ci życzę ja: Dużo zdrowia i radości, Szczęścia w życiu i miłości, Moc najpiękniejszych wrażeń I spełnienia wszystkich marzeń.

Olga - Imię Olga przywędrowało do nas drogą bardzo okrężną. Jeżeli się nastroimy na wibracje imienia Olga, wyda się nam ono najpierw łagodne i zachęcające. Ale to pozory... Imię to mieni się w oczach niby hologram i pod miłą powierzchnią otwierają się jakiś głębie i tajemnice. Olga należy do ludzi dzielnych, pełnych inicjatywy, ale też niespokojnych duchem i mających żyłkę ryzykantów. To w istocie rogate dusze. Olgi potrafią się przystosować do każdych warunków, więc również w środowisku ludzi spokojnych, statecznych i dbających o swoją opinię nie będą nikogo na siłę szokować. Jednak prawdziwym celem ich życia jest przygoda, doświadczanie wciąż nowych i dziwnych wrażeń, podróże. Pociąga Olgi wszystko, co obiecuje nowość, sukces i zwycięstwo. Kiedy wymaga tego sytuacja, potrafią być groźnymi konkurentkami dla silnych mężczyzn. Tak, więc możemy sobie wyobrazić Olgę jako elegancką damę, której ulubioną rozrywką są skoki ze spadochronem! Życie z Olga dostarczy jej wybranemu wielu mocnych wrażeń. Kobiety o tym imieniu potrafią działać niby środek dopingujący - ale i mężczyzna musi mieć silny charakter, aby sprostać takiej partnerce.

Ja tylko jestem kamieniem I jako niemowlę tu, Objęty matki ramieniem, Cichego używam snu. Ledwie świt ducha półsenny Mnie z łona martwości zwie I w mojej piersi kamiennej Poczuciem istnienia tchnie. Jeszczem związany łańcuchem W szeregu bezwiednych brył Z ogólnym natury duchem, Z kolebką bezwiednych sił. Jednak przeczuwam powoli, Że zacznie pierś moja bić, I marzę o ludzkiej doli, Chcę kochać, cierpieć i żyć! I wierzę, iż ten, co kruszy Dziś moję powłokę, grom Otworzy dla mojej duszy Wspanialszy cielesny dom. I witam z dreszczem rozkoszy Każdy zadany mi gwałt - W niszczeniu, co mnie rozproszy, Zgadując przyszłości kształt. Tam, gdzie się boleść zaczyna, Bezwiednej martwości kres! A nad nią boska kraina, Gdzie miłość wykwita z łez. Przez wszystkie śmierci ogniwa Postępu ciągnie się nić - Ból samowiedzę zdobywa: Chcę cierpieć, kochać i żyć! Adam Asnyk --