Życzenia Sylwestrowe

Z ostatnią kartką kalendarza zerwij wszystkie złe nastroje, zapomnij o wszystkich nieudanych dniach, przekreśl niewarte w pamięci chwile i wejdź w Nowy Rok jak w nowej sukni wchodzi się na najwspanialszy bal świata.
Fajne | nie fajne

Dużo szczęścia, serdeczności, Mało postu, lecz wieczności, Mało śniegu, dużo słońca Jak miłości to bez końca, Szyku, czaru i talentu Dni w jasności, bez zamętu, Piękna, dobra uczciwości I niech zawsze zdrowie gości, A marzeni niech się spełnią I

Katarzyna - Osoba o tym imieniu godna jest podziwu, szacunku i uznania. Jest, bowiem szlachetna, prostolinijna, stała w przekonaniach, pracowita, skrupulatna. Nie znosi osób dwulicowych, krętaczy i kłamców. Ma duże uzdolnienia artystyczne oraz dar opanowania wiedzy, dlatego może odegrać poważna rolę w życiu naukowym. Osoba kulturalna, oddana domowi, mężowi i kochająca dzieci całym swym dobrym sercem. Lubi przyrodę, podziwia sztuki teatralne, daje przykład jak zdobywać wiedzę.

U nas - gdzie przodownikom narodowej pracy Trud ciężkiego żywota jedyną nagrodą, U nas - gdzie oni idą kornie jak żebracy Przed tłumem, co za sobą do przyszłości wiodą, I siejąc ziarno myśli, za wszystkie korzyści Zbierać muszą zatruty owoc nienawiści, U nas nie znajdzie lauru dla uczczenia głowy Tego, co żył boleścią i życiem narodu; Laur zresztą niepotrzebny - wieniec piołunowy Więcej uświęca drogi twojego pochodu I większą ponad inne częścią cię otacza, Żeś wziął zapłatę godną polskiego tułacza. Ten wieniec ci podano nieraz, bądź więc dumny! Pełzającej mierności nigdy nim nie wieńczą - Zapracowałeś ciężko na gniew bezrozumny Niewygasłą miłością i wiarą młodzieńczą, Możesz więc ze spokojem dług wdzięczności spłacać I jak dotąd kraj myśli skarbami wzbogacać. Co tobie po uznaniu, po uwielbień szmerze? To zostaw tym, co wszystko wraz z oklaskiem tracą; Ciebie wstająca Polska w nowy blask ubierze, Boś całe pokolenie swą wychował pracą I niósł pochodnię prawdy wśród niechętnych syku, Niezmordowany polskiej myśli pracowniku! Dość ci na teraz hołdu, który niewidomie W serc skrytości szlachetnym uczuciem wykwita; Wszak tobie towarzyszy wśród walk na wyłomie Prawdy, dobra i piękna miłość niepożyta? Ta wyda plan obfity, i gdy polskie niwy Błysną dojrzałym ziarnem - zbierzesz plon prawdziwy. Adam Asnyk 19 marca 1871 --