Życzenia Sylwestrowe

Aby od sylwestra cały rok był ekstra, by marzenia się spełniały, by pieniążki kieszeń Twą wypchały, a uczucia nie znikały i z serduszka wypływały.
Fajne | nie fajne

Daję Ci dzisiaj swoje życzenia: niech się Twe życie na lepsze zmienia.

Kajetan - Osoba z tym imieniem idzie przez życie zdecydowanie i zwycięsko. Jest człowiekiem ambitnym, zdecydowanym na wszelkie blaski i cienie, posiada krytyczny umysł. Hartuje się w działaniu, lubi być oryginalnym w swoim środowisku. Jest dość wszechstronnie przygotowanym do życia, potrafi zaradzić złu, nieznajomości praw rządzących światem. W konfliktach odgrywa często rolę mediatora. Jest elokwentny i inteligentny, potrafi bawić towarzystwo. Jednak dość łatwo ulega wpływom innych ludzi, którym daje nieraz posłuch. Popada w ten sposób w kłopoty i trudności towarzyskie. Lubi eksponowane towarzystwo, chce być zauważalny, sili się na oryginalność. Ładnie i modnie się ubiera. Nie dba o to, żę na ubiory i życie więcej niż posiada. Nieraz zaniedbuje rodzinę, nie pamięta o rodzicach, a dzieci pozostawia samopas.

Gdy zielenić gaj się zacznie W majową pogodę, Zaczynają się nieznacznia Budzić serca młode. Gdy różowe kwiecia puchy Pokryją jabłonie, Ktoś się skrada do dziewuchy, A ta cała płonie. Gdy jabłoni kwiat opada, Kalina zakwita, Przy dziewczynie chłopiec siada I o coś się pyta. Gdy słowiczek pieśń wiośnianą Nuci ponad strugą, Ukochany z ukochaną Rozmawiają długo. Gdy się biały powój wije Około olszyny, Oplatają chłopca szyję Rączęta dziewczyny. Gdy na żniwo czas nadchodzi I żyta się bielą, Przysięgają sobie młodzi, Że ich nie rozdzielą. * * * Gdy szron potem trawkę zwarzy, Zmarszczy listki suche, Coś ojcowie radzą starzy, Jak wydać dziewuchę. Gdy w cieplejsze ciągną światy Wędrowne bociany, Wraca z niczym z ojców chaty Chłopiec ukochany. Gdy upadną pierwsze śniegi, Dziewczyna rozpacza, Bo przychodzą na przeszpiegi Swaty od bogacza. Gdy nastaje dzionek krótki, Trzaska jeździec z bicza, Ojciec wnosi kielich wódki, Zięcia grosz oblicza. Gdy zmrożone staną rzeki, Ścięte w grube lody, Z ciężkim sercem w świat daleki Rusza chłopiec młody. Gdy pod śniegiem dyszą sioła, Smutnie wrona kracze, W ślubnym wianku do kościoła Dziewczę jadąc płacze. Adam Asnyk 1871 --